De beste en mooiste competities zijn de Spaanse en Engelse. Daarom is het na zo’n dertig wedstrijden opvallend hoe fit, gretig, hongerig en geil de spitsen uit de Primera Division ogen en hoe flets, vermoeid en uit vorm de beroemde topspitsen uit de Engelse Premier League.
Forlan en Aguero van Atletico Madrid schitteren voor Uruguay en Argentinië, Higuain van Real Madrid en Messi van Barcelona zijn top bij Argentinië, Fabiano van Sevilla is vedette van Brazilië, Villa die vorige maand door Valencia aan Barcelona is verkocht, scoort voor Spanje en ook de Portugezen Simao (Atletico Madrid) en Ronaldo (Real) passen in dit mooie rijtje. En dan de vedettes uit de Premier League. Emile Heskey van Aston Villa tellen we niet eens mee, Wayne Rooney is geen schim van de spits van Manchester United, Torres en onze eigen Robin van Persie zijn geen schim van de faam die ze hebben. Tja, en Diidier Drogba (Ivoorkust, Chelsea) brak vlak voor het toernooi zijn arm, dus speelt met een zeer grote handicap. Robin van Persie is de eerste om toe te geven dat hij niet goed speelt. Torres en Van Persie komen terug van een zware blessure, dus of ze missen wedstrijdritme of ze zijn zoekende. En Fabregas, vedette van Arsenal is (nog) niet meer dan dertiende man van Spanje. Het verschil in vorm tussen de spelers is iets wat me bijzonder boeit. Wat is de oorzaak, want beide competities zijn zwaar en lang.
Frits Barend
Volg Frits op Twitter







