Speculanten In Angst (deel 2)

Het wereldkampioenschap voetbal in Zuid-Afrika duurt nog ongeveer zes uur en een wedstrijd, de grootste, de finale. Ik loop met deze column nog zes uur risico.

Op 14 juni schreef ik de volgende column die we met een zekere schroom op onze site plaatsten.

‘Ik word daar zo moe van, die waarschuwingen van deskundigen voor aanslagen tijdens het wereldkampioenschap voetbal. Het is zo makkelijk, net als bij voorspellingen van verkiezingen. Vaak kloppen ze nauwelijks zoals met de verkiezingen van woensdag 9 juni met de partij van Wilders. Na afloop hebben alle professionele voorspellers een verklaring waarin ze recht praten wat krom is. Als er, wat goed verhoede, een aanslag komt in Zuid-Afrika, zal die man die zaterdag 5 juni in het AD voor tachtig procent zeker een aanslag voorspelt, tetteren: ik heb het toch gezegd. En als er geen aanslag komt, even goede vrienden.

Tachtig procent kans op aanslag

Wat moeten we ermee, met dat zoeken van die publiciteit over mogelijke aanslagen? Het wereldkampioenschap afgelasten? Dat is eigenlijk wat die deskundige bepleit met zijn voorspelling dat de kans op een aanslag tachtig procent is. Want geen wereldkampioenschap is een aanslag waard. Maar dat zegt hij natuurlijk niet, want hij weet net zo veel als ik, namelijk niets. Hij is een speculant, niet in geld maar in angst.

Geilheid van de angstverspreider 

Het is ordinaire geilheid van een angstverspreider, genieten van de aandacht en totaal maling hebben aan de maatschappelijke relevantie. Echte deskundigen op het gebied van beveiliging houden hun bek. Zij beveiligen. Maar de charlatans zoeken de publiciteit, angst creerend en hopend op meer opdrachten en meer interviews. En natuurlijk, ook helaas, worden bezoekers, dus toeristen, journalisten en supporters, slachtoffer van berovingen. Want berovingen horen blijkbaar bij Johannesburg.’

Wilde leeuwen op straat

Dat schreef ik bijna een maand geleden. We kijken het WK in de kont. Niets van alle onheilsvoorspellingen  is uitgekomen. Ik kom net van het Oranje feest bij het stadion, iedereen lacht. Vlak voor het WK zaten ze ook bij Knevel en vd Brink te speculeren over de risico’s die kleefden aan dit WK. Ik werd ook met het virus besmet. Was het verantwoord voor Barbara om alleen en dan ook nog als vrouw te gaan. Barbara heeft een weredldtijd gehad. Het is wachten op een Oranje apotheose. Maar wat zijn al die Europeanen afgegaan met hun exploitatie van angst. En wat moeten ze zich schamen, of zoals Demond Tutu in een interview zei: het leek wel alsof je op straat meteen door een wilde leeuw zou worden aangevallen als je het vliegtuig verliet.

Frits Barend
Volg Frits op Twitter