Marcel Van Dam

Uitgerekend Marcel van Dam wees me donderdagochtend op een blinde vlek. Iedereen had het over de scheidsrechter en de grensrechter tijdens Engeland-Duitsland die als enigen niet hadden gezien dat het schot van Lampard ver over de doellijn was. Ze zijn verketterd, belachelijk gemaakt en meteen naar huis gestuurd. Van Dam merkt terecht op dat doelman Neuer van Duitsland ook heeft gezien dat de bal de lijn ruim was gepasseerd en dat Engeland dus een zuiver doelpunt had gemaakt. Als voetbalvolgers vonden we het hele handelen van Neuer logisch en normaal. Maar wat is er met ons gebeurd dat we het heel normaal vinden dat Neuer net doet alsof hij niets heeft gezien. We vonden het begrijpelijk dat Neuer de bal in de hand nam en uitschoot. We keuren kortom zeer onsportief gedrag goed. Gek, maar ook ik vond die snelle spelhervatting doodnormaal, zo van: je geeft jezelf niet aan. Maar het is niet normaal, het toont aan hoe we als journalisten en supporters zelf ook in de war zijn, hoe gedeformeerd we zijn als we het over voetbal als belangrijkste zaak van het leven hebben. We zijn mede door het spel van het Nederlands elftal gehersenspoeld. Het gaat nog maar om een ding, om het resultaat. Het doel heiligt de middelen. Maar laten we dan ook niet meer zeuren over wielrenners die doping gebruiken. Dat is veel minder onsportief dan een keeper die voor het oog van honderden miljoenen openlijk en gesanctioneerd een doelpunt steelt. In relatie tot Neuer is ook de handsbal van Luis Suarez genoemd, de handsbal in de laatste seconde van de verlenging die een doelpunt voorkwam en die uiteindelijk tot de uitschakeling van Ghana leidde. In Ghana is Suarez symbool van alles wat onsportief en slecht is. In Uruguay is Suarez een held die hoog zal scoren als ooit de canon van de sport wordt geschreven. En ik als neutrale voetballiefhebber had hetzelfde gedaan als zowel Neuer als Suarez. Waar komt die deformatie van ons gedrag vandaan?

Frits Barend
Volg Frits op Twitter