Fabio Capello Had Met Engeland Een Prachtige Kwalificatiereeks Gespeeld.

Fabio Capello had met Engeland een prachtige kwalificatiereeks gespeeld, beschikte over Europese topspelers, maar is door een zijdeur teruggevlogen naar Nederland. Maradona stal de show, dreigde zelfs de vedette van het toernooi te worden bij gebrek aan hele grote sterren op het veld, maar viel als coach toch door de mand. Uiteindelijk moet je als trainer toch iets meer kunnen dan alleen spelers kussen en omhelzen. De coaches van de Amerikaanse landen Chili, Paraguay, Uruguay, Mexico en Amerika haalden het maximale uit hun teams. Dat kun je moeilijk zeggen van de coach van Brazilië, Dunga. Ook Del Bosque had met Spanje tot de halve finale weinig indruk gemaakt. In de halve finale werden Spanje en Del Bosque wakker. Tegen Duitsland speelde Spanje weer het 'tici-taci' van hofleverancier Barcelona en bracht het land in extase omdat de Europees kampioen voor het eerst in de finale van een wereldkampioenschap staat wereld. Na de groepsfase kopte een krant zelfs: Kampioen van de groep. Op de coaches van de meeste Europese landen is van toepassing, wat Cruijff onlangs opmerkte na de voorrondes: 'Er zijn er al naar huis waarvan je niet eens weet dat ze er waren.' Twee coaches blijven over als de beste coaches, onze eigen Bert van Marijk en de Duitser Joachim Löw. Ze lijken op elkaar qua beschaving en bescheidenheid. Van Marwijk doet wat hij moet doen, is standvastig in zijn vertrouwen in zijn basis spelers, heeft nog niets geks en bijzonders gedaan, raakt niet in paniek, is baas zonder baas te spelen en heeft in tegenstelling tot Low de beschikking over een aantal internationale topspelers. Zoals ik eerder schreef, Van Marwijk is een polder coach in het goede polderbegrip van het woord. Maar de grote verrassing is Joachim Löw. Hij heeft van een groep jonge spelers die vorig jaar nog schitterden bij het EK onder de 21 een swingende eenheid gemaakt. Voortbordurend op het Bayern München van Gaal is Duitsland onder leiding van Low plotseling een leuk elftal geworden om naar te kijken. Hij doet het met spitsen die of reserve of afgeschreven waren door Bayern München en zag voor het toernooi zijn keeper Adler en spelmaker Ballack geblesseerd afhaken. Van de nood maakte hij een deugd. En zoals zo vaak met het leukste elftallen van een toernooi, ze winnen niet. De wijze van spelen van Duitsland had eigenlijk niemand verwacht. De verleiding is groot, maar ik we me niet laten verleiden tot het geweldige, door Co Adriaanse geïntroduceerde begrip 'scorebordjournalistiek'. Daarom is Joachim Löw voor de finale de beste trainer van het WK.

Frits Barend
Volg Frits op Twitter