De Wet van Lineker kan in ieder geval tot het komend EK in de la. Niet de Duitsers winnen dit simpele en soms ook edele voetbalspel, maar zondag mogen Spanje en Nederland uitvechten wie zich vier jaar lang Weltmeister mag noemen.

Voor de Duitsers moet de kater groot zijn. Bij vriend en menig vijand waren zij dé titelkandidaat. Maar onze Oosterburen ervaren nu wat menig tegenstander van hen zo vaak is overkomen. De betere ploeg die toch sneuvelt tegen de Duitsers. Nu is het andersom. Nu gaan de Duitsers vroegtijdig naar huis. Aus. Nach Hause.

Op het beslissende moment geven de Duitsers niet thuis. terwijl dat juist hun 'geniepig' specialisme is. Ze staan er altijd. Overal. Altijd kunnen zij zich steigeren. Behalve nu. Misschien speelt het team van Löw wel on-Duits. Kunnen ze de mooie voetbalweelde niet dragen.

Het Duitse team heeft in ieder geval wel veel vrienden gemaakt, daar waar het vroeger slechts tegenstanders en vijanden had. Maar ja, je koopt er in Schönau im Schwarzwald geen brood voor. Van complimenten kun je niet leven.

De Duitsers naar huis. Net als zovele landen en gedroomde helden en kampioenen voor hen. Wat gaven vele toppers niet thuis dit WK. Ronaldo. Messi. Rooney. Alle Italianen. Alle Franse haantjes. Een enorme naamval.Een ondeindig lange lijst, en ook al van zo lang her.

Zondag zijn er nieuwe helden. In het oranje, of in het geel-rood. Stiekum hadden we natuurlijk graag de Duitsers in de finale getroffen. Als we maar tevoren de garantie van winst hadden gehad. Maar dat heb je nooit bij die Duitsers. Gisteravond was de uitzondering die de regel van Lineker toch bevestigde.