In Zuid-Afrika overheerst een mengeling van trots en teleurstelling over de prestaties van Bafana Bafana. Gisteravond werd Hans Vonk door alle obers in het restaurant waar we aten, aangesproken. De meeste mensen waren een beetje in de war van de uitschakeling. Ze vroegen Hans wat er toch mis was gegaan. Het antwoord van Hans was duidelijk, het team komt kwaliteit tekort.
In de townships overheerste vandaag een bepaalde gelatenheid. Volgens Hans zijn de Zuid-Afrikanen erg kortzichtig en dus is een groot gedeelte van de bevolking trots over de gewonnen wedstrijd tegen Frankrijk. Alle hoogwaardigheidsbekleders in het land wisten niet hoe snel ze vol lof over het Zuid-Afrikaanse elftal moesten praten. Het ANC en ook president Zuma vonden dat het elftal een bijdrage heeft geleverd aan de eenheid van het land. Ook Aaron Mokoena, de aanvoeder, benadrukte direct na de wedstrijd hoe ‘trots' hij was.
Vandaag bleek dat de kenners hier toch eigenlijk heel teleurgesteld zijn. Niet dat iemand echt iets van Bafana Bafana had verwacht. Maar toch werd op de tweede ronde gerekend. Hoewel de kenners het niet graag uitspreken, overheerst bij hen dus teleurstelling boven trots. En zo is het land een beetje verscheurd tussen die twee gemoedstoestanden trots en teleurstelling. De kans is groot dat de zwarte Zuid-Afrikanen nu het nog enige overgebleven Afrikaanse land Ghana gaan steunen. En de witten scharen zich massaal achter Nederland, Engeland en Portugal. Want met 500.000 Portugezen is de Portugese gemeenschap hier goed vertegenwoordigd. Voor mensen die zich afvragen waarom er zoveel Portugezen in Zuid-Afrika wonen? De Portugezen, in de koloniale tijd de de aartsvijand van de Nederlandse zeevaarders, voeren als eerste westerlingen rond De Kaap en vestigden zich in diverse delen van Afrika.
Barbara Barend
Volg Barbara op Twitter













































































